Startpagina Ervaringsverhalen Interviews Media Vacatures Links Contact

Column uitgezonden op Radio Signaal 24-09-2015

Een Warme Lijn

"U heeft vast al begrepen dat het vanaf vandaag, tot en met 3 oktober, de Week Tegen Eenzaamheid is.
Een hele week vol activiteiten, eettafels (de langste van Nederland!), open huizen, goed burengedrag (zaterdag is het ook nog burendag!); je kan het zo gek niet bedenken.
Dat is heel goed. Want er moet aandacht komen voor eenzaamheid. Er zijn veel te veel eenzame mensen in Nederland. En dat is niet nodig, want een praatje hier, een gezamenlijk supermarktbezoekje daar of eens iemand op de koffie vragen kost weinig moeite en geeft een groot plezier.

Dus DOEN allemaal! Trek die oude buurvrouw achter de geraniums vandaan, of als je zelf eenzaam bent: ruk je los van je computerscherm! En doe mee met die Week tegen Eenzaamheid! Kijk op www.eenzaam.nl voor meer informatie.

Tegelijkertijd weet ik dat er een hele groep mensen is die helaas niet veel zal hebben aan deze week vol aandacht voor de eenzamen. Dat is een groep eenzame mensen met een psychiatrische− of een verslavingsachtergrond, voor wie het meedoen aan een georganiseerde activiteit, of reageren op een oproep al te moeilijk is. De drempel is te hoog, de stap te groot. Verlegenheid, angst voor afwijzing, eerdere slechte ervaringen staan nog scherp op het netvlies. En als je weet dat je niet makkelijk contact maakt, dat je er afwijkend uitziet, of dat mensen vaak afhoudend op je reageren, dan blijf je maar binnen. Liever geen teleurstellingen meer, die heb je al genoeg gehad.

Geldt dat voor alle mensen met zo’n achtergrond? Nee, natuurlijk niet! Gelukkig wordt het taboe rondom psychiatrie en verslaving steeds minder en zijn er steeds meer manieren om weer mee te gaan draaien in de maatschappij. Lukt je dat niet op eigen houtje, dan zijn er tal van organisaties die je daarin begeleiden, door je via laagdrempelige activiteiten in mooie trajecten naar vrijwillig of betaald werk te begeleiden.
Ook met het opbouwen van een sociaal netwerk, of het contact herstellen met je familie kan je geholpen worden. Dat is fijn!

Maar ja, dan hebben we toch nog de groep mensen die niet of nauwelijks meedoet in de maatschappij en dat ook door zo’n weekje per jaar niet zal gaan doen. Mensen die heel veel thuis zitten. Die weinig andere mensen zien, en als ze al andere mensen zien, zijn het vooral de personeelsleden van de instelling waar ze verblijven of waar ze hulp van krijgen. Mensen die worstelen met hun psychiatrische ziekte of hun verslaving. Die daardoor ook niet zo makkelijk zijn in de omgang.
Want als jij eigenlijk altijd depressief bent, of stemmen hoort of onder invloed bent, dan bén je ook niet de allerleukste en allergezelligste. Maar je bent wel een mens, met gevoelens, met behoeftes. En ook al gedraag je je niet altijd conform de norm, je bent op heel veel vlakken wél een lieverd, een slimmerd, een grapjas of een leuk mens.

Waar moeten deze mensen nou heen voor een portie aandacht, een luisterend oor of gewoon even kletsen over het weer en de laatste voetbalstanden? Bij hun familie kunnen ze vaak niet terecht, of niet al te vaak, die zijn wel een beetje door hun aandacht en compassie heen, hebben al het één en ander met broer− of zuslief meegemaakt. Vrienden zijn vaak in de loop van het ziekzijn afgehaakt.

Er ís een plek waar wél een warm luisterend oor voor je klaarzit, 7 avonden per week, 365 dagen per jaar, van 7 uur tot 10 uur ’s avonds.

Dat is De Warmline. De mensen die daar de telefoon opnemen hebben zelf allemaal ook een psychiatrische− of verslavingsachtergrond. Zij weten waar ze het over hebben, hun empathie is oprecht en vanuit hun eigen ervaring. De telefonisten zitten avond aan avond vol geduld en vol liefde klaar voor iedereen die zijn verhaal kwijt wil, een luisterend oor nodig heeft, gewoon wat over het eten van vanavond wil babbelen of eens even flink ergens over wil klagen.
Je wordt niet beoordeeld, je krijgt geen therapie, je krijgt ook geen advies: je wordt gehoord en je wordt gesteund. Door een lotgenoot die er gewoon voor je is.

Als je zo eenzaam bent dat ook de activiteiten van de Week tegen Eenzaamheid niet voor jou zijn weggelegd, dan bel je De Warmline: 020-6234555, 6234555 of kijk op www.warmline.nl
Een Warme Lijn, niet alleen in deze Week Tegen Eenzaamheid, maar iedere week, het hele jaar door."

11-02-2015

Luisteren is het allerbelangrijkst

foto Nynke van Zwol

Nynke van Zwol, foto Klaas Fopma

De Warmline is een telefonische hulpdienst voor mensen met psychiatrische of verslavingsproblemen. De telefoon wordt bemand door lotgenoten. Elke avond zitten zij klaar voor een praatje of om mensen gerust te stellen. "Luisteren is het allerbelangrijkst."

"De kracht van de Warmline is dat je kunt praten met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt als jij," vertelt teamleider Nynke van Zwol. "Onze mensen oordelen niet en komen ook niet gelijk met oplossingen. Zij weten echt wat het is om je heel ellendig te voelen."

Monique (46) werkt al zeven jaar als telefoniste. Veertien jaar geleden werd ze depressief en deed een zelfmoordpoging. Ze raakte invalide. "Twee derde van de mensen wil vooral een praatje maken. Er zijn veel vaste bellers bij. Ze voelen zich eenzaam en willen graag vertellen wat ze meemaken. Er zijn ook mensen die stemmen horen. Als ze met ons praten, gaat dat even naar de achtergrond. Een kleine groep belt met zwaardere problemen; ze zijn slachtoffer van incest, misbruik of zijn extreem angstig."

Nynke: "Na zo'n telefoontje hebben onze telefonisten soms zelf ook behoefte om even te praten. Dan kunnen ze bellen met onze achterwacht."

Zwaar weekend

De Warmline is elke avond open, in het weekend zijn de diensten twee keer zo lang. Op vrijdagavond kun je ook chatten met een medewerker. Die langere openingstijden in het weekend zijn echt nodig ziet Nynke van Zwol. "Veel bellers zijn chronisch ziek en in behandeling. Zij hebben vaak veel moeite met het leven. Het weekend is dan extra zwaar."

Geen pot met oplossingen

"Wij kunnen aanhoren en meedenken maar hebben geen pot met oplossingen," zegt Monique. "Wat wij doen is vooral luisteren, dat is het allerbelangrijkst. De hulpverlening heeft daar niet altijd tijd voor. Die zeggen al snel neem maar even een douche of maak een kopje thee. Soms vertel ik wat ik zelf zou doen of hoe ik iets heb aangepakt. Maar voor concrete vragen over behandelingen of medicijnen verwijzen we door naar de huisarts of eventueel de crisisdienst."

Nuttig

Het contact tussen lotgenoten werkt voor beide kanten. De (oud) GGZ-cliënten die aan telefoon zitten komen zo uit hun schulp en krijgen weer zelfvertrouwen. Zo ervaart Monique het ook. "Ik voel me nuttig. En bovendien kan ik zo iets terug doen voor de maatschappij. Dit werk kan ik wél doen. En we hebben een geweldig team, zonder elkaars steun zouden we dit niet kunnen. Maar het meest belangrijk is dat ik merk dat mensen iets hebben aan zo'n gesprek. Ze bedanken me heel vaak na afloop. Dan heb ik echt het gevoel dat ik mensen help."

Bron: http://www.centrum.amsterdam.nl/zorg-welzijn/rubriek-'-elkaar'/luisteren/

logo telefoon 7 avonden per week bereikbaar
Ma t/m vr 19.00 tot 22.00 uur
Za en zo 17.00 tot 22.00 uur
020-6234555
Like ons op facebook De Warmline is onderdeel van Roads
logo facebook logo roads